Bazen çok düşünüyorum ben de Osokin gibi geçmişe, gençliğimin çok önemli bir anına geri dönsem, hesaplaşmaya ve her şeyi çok başka yapacak olan o hatayı düzeltmeye çalışsam, doğru kararlarla, bir takım önlemlerle, düşünerek ilerleyip, ince eleyip sık dokuyarak yeniden yaşasam hayatım farklı olur muydu diye. Belki de bilim kurguları sevmem bu yüzdendir. Hep portal açılsın, zaman makinası icat edilsin falan diye bekliyorum. Ama zaman makinası icat edilse ve profesör Emmet Brown'ın zaman makinesi De'Lorean gelse, Geleceğe Dönüş filminde Marty'yi götürdüğü gibi götürse beni ya da Osokin'in karşısına çıkan büyücü gibi istediğim noktadan başlatsa hayata neyi farklı yaparım ki? Marty işleri daha çok berbat etmekten başka ne yapmıştı. Osokin neyi farklı yaptı? Geleceğe Dönüş 1985 ‧ Bilim Kurgu/Komedi ‧ Şu kitabı 18-26 yaş arası okusaydım muhtemelen, hayır değişebilir çok şey, nasıl değişmez, insan aynı hataları nasıl bile bile yeniden yapar, düşünür bi', gelecekten ...

Bir objeyi, sözü, şiiri, heykeli, resmi, görüntüyü, akışı, hareketliliği, durağanlığı, bilinç akışını, zihin resmini;  kolajı, asamblajı,  dijitali, pixeli, gravürü, mermeri, taşı, el işini, ip işini, tekstil işini, görsel işi yani çeşitlerini sonsuza kadar sıralayabileceğimiz bu tüm  kişi ve kişilerin tarih öncesi çağlardan beri yapageldikleri her şeyi sanat eseri yapan tam olarak nedir? Neye, neden sanat diyoruz? Bu soruları gündelik hayatta dile getirmesek de çok sık düşünürüz. Hatta ilk gardımız anlamlandıramadığımız o "şey" karşımıza dikildiğinde düşer.  Çoğunlukla çünkü " şeyleri " sanat eseri olmak ya da olmamakla ilişkilendirdiğimizde tartışmalar meydana gelir. Herkesin sanat anlayışı -tüm şart ve dengeleri bir araya getirip oluşumun neye itki o sağlanamazsa neye bağlı olduğunun çıkarsamasını yapamadığımızla ve çeşitli güzellik algılarıyla etrafı gözlemlediğimiz gerçeğiyle de ilintili olarak- farklıdır. Bu hengamede " O ş eye neden sanat diyoruz?" ...

- yapamıyorsan yapamıyorsundur. dimağın çünkü ısrarsız/ ve diğer her şey gibi sonunu bilmediğin bir kaos içinde büsbütün avuçlarında katranlaşan hengamenin içine esir ettikleriyle yüksünük, savruk, süreğen bir çağrışım yılgın üstelik son sürat giderken bu yılgıyla, sızlıyor burnun, içindekilerle dolu kafan ağır, güne dönen yüzünü boyamış yanılgı ve pek çok şeyi yitirdiğin o günün gecesi aidiyetsizliğin siliyor her şeyi /block/daha fazla block/ biliyorsun korkak olmanın sırası değil, akıyorken hayret direnç gösterebilmen huzursuz bağlama beyhude neden çünkü his soykırımı adı kaçarken de düşeceksin e biraz nüktedan. 🎧 Wherever i may roam